سکوت تورو یاد چی میندازه

قبل از اين که خيلي دير بشه

sinasaghaei — Mon, 26 May 2008 21:19:33 GMT

سلام

ببخشید خیلی وقته که مطلب جدیدی ننوشتم.

اینو از سایت مدرسه ها گرفتم یعنی واسم فرستادن خودش میدونه کیو میگم. منم به خاطرش اینو اینجا مینویسم.

کلاس دهم

وقتي سر کلاس زبان نشستم ..به بهترين دوسـتم و موهاي بلند و ابريشمينش چشم دوخنم و آرزو کــردم که کاش مال من بود ..ولي اون هيچ توجهي به من نداشت و ميدونستم که احساسي به من نداره . .بعد از کلاس اون به طرف من اومد و ازم جزوه هايي رو که ديروز گم کرده بود و نداشت درخواست کرد من جزوه هارو بهش دادم و اون ازم تشکر کردو صورتمو بوسيد

همون موقع خواستم بهش بگم که دوستش دارم و فقط نميخوام که يه دوست ساده باشيم ولي نفهميدم که چرا روم نشد بهش بگم
---------------------
کلاس يازدهم

..تلفن زنگ زد ..خودش بود خيلي ناراحت بود و زير لب چيزايي با گريه ميگفت درباره اين که چه جوري قلبش از عشق شکسته بود از من خواست برم اون جا که تنها نباشه و من رفتم ..تا روي مبل نشستم و به چشماي نازش خيره شدم آرزو کردم که کاش مال من بود .. ولي اون اين احساس رو نداشت و من اينو مي دونستم .بعد از دوساعت و ديدن يه فيلم کمــدي و خوردن سه بسته چيپس ..تصميم گرفت که بره بخوابه ..به من نگاه کرد و گفت :متشکرم و ضورتمو بوسيد...

همون موقع خواستم بهش بگم که دوستش دارم و فقط نميخوام که يه دوست ساده باشيم ولي نفهميدم که چرا روم نشد بهش بگم
-------------------------

سال آخر

روز قبل از جشن اون به اتاق من اومد و بهم گفت که دوستش مريض شده و به نظر نمياد به اين زودي حالش خوب شه و کسي رو ندارم که باهاش تو جشن شرکت کنم

منم کسي رو نداشتم که باهاش برم به جشن ....ما تو کلاس هفتم به هم قول داده بوديم هر موقع خواستيم بريم جايي و کسي رو نداشتيم ..مث دو تا دوست با هم به اون جا بريم ..شب جشن ..وقتي همه چي تموم شده بود ..من جلوي پله هاي خونه شون ايستاده بودم و به اون خيره شده بودم که داشت به من لبخند ميزد

و با چشماي مث کريستالش به من خيـره شده بود ..من آرزو کردم که اون مال من بود ولي اون اين جوري فکر نميکرد و احساس مـن رو نداشـت و من اينو مي دونستم ..اون گـــــــــفت :خيلي خوش گذشت ..مرسي ...وصورتــمو بوسيد

همون موقع خواستم بهش بگم که دوستش دارم و فقط نميخوام که يه دوست ساده باشيم ولي نفهميدم که چرا روم نشد بهش بگم

----------------------
روز فارغ التحصيلي

روزا و هفته ها و ماهها تا چشم به هم زدم گذشت و روز فارغ التحصيلي رسيـد ..من مي ديدم که اون مث يه فرشته خرامان خرامان رفت بالاي سن و مدرکش رو گرفت ..آرزو کردم که کاشکي مال من بود ولي اون احساس منو نداشت و من اينو خبر داشتم ..قبل از اين که همه برن خونه شون اون با لباس فارغ التحصيليش اومد به طرف من و شروع به گريه کرد ..من اونو در آغوش گرفتم و دلداريش دادم ..بعدش اون سرشو از روي شونه من بلند کرد و گفت :تو بهترين دوست مني ازت ممنونم و صورتمو بوسيد ..

همون موقع خواستم بهش بگم که دوستش دارم و فقط نميخوام که يه دوست ساده باشيم ولي نفهميدم که چرا روم نشد بهش بگم

---------------------
چند سال بعد

روي نيمکت کليسا نشسته ام ..و اون داره ازدواج ميـــکنه ..من به اون نگاه ميکردم که بله رو ميگه و به ســوي زندگي جديدش ميرفت...با يه مرد ديگه ازدواج کرد ..من ميخواستم که اون مال من باشه ...ولي اون اين احساس رو نداشت و من اينو ميدونستم قبل از اين که بره به طرف من اومد و گفت ..تو هم اومدي !!!و ازم تشـکر کرد و صورتمو بوسيد

.. همون موقع خواستم بهش بگم که دوستش دارم و فقط نميخوام که يه دوست ساده باشيم ولي نفهميدم که چرا روم نشد بهش بگم
-----------------------------

تشييع جنازه

سالها گذشت...داخل تابوت به دختري نگاه کردم که يه زماني بهترين دوستم بود ....تو مراسم ترحيم .اونا دفتر خاطراتش رو که در زمان تحصيل نوشته بود خوندن ..

اون نوشته بود :من به اون خيـــره شدم و آرزو کردم که کاشــــکي مال من بود ولي او احساس منو نداشت و من خبر داشتم ..من ميخواسم بهش بگم که دوستش دارم و فقط نميخوام که دوست ساده باشيم ..من عاشقش بودم ولي نفهميدم چرا روم نشد بهش بگم ..من آرزو داشتم که اون بهم بگه که عاشق منه ..با خودم فکر کردم و اشک ريختم که کاشکي من گفته بودم

محمد غفاری، ملقب به کمال الملک،

sinasaghaei — Sun, 29 Apr 2007 00:58:15 GMT

محمد غفاری، ملقب به کمال الملک، نقاش شهیر ایرانی در سال 1224 در کاشان به دنیا آمد و تعدادی از اعضای خانواده اش اهل هنر و نقاشی بودند درچند ماهگی اورابه”کلده”دهی بسیار سرسبز وخوش آب و هوا در نزدیکی کاشان بردند.طبع حساس ودل نازک محمد در روستای سرسبز که شکوه کوهستانش چشم را خیره میکرد پرورش می یافت وقلب او مالامال از عشقی سرشار به طبیعت می شد . از تنور تکه ذغالی بر می داشت و روی دیوارها ،ورقهای حساب و کتاب پدر ،زین اسب ها و گاهی دور از چشم پدر و مادرش بر روی دیوار سفید شده با گچ اتاق نقاشی می کرد .نقشهای مختلفی می زد و بیشتر درخت صنوبر را می کشید که روی تپه کنار نهر روییده بود .محمد با آن سن کم از ده بیرون می رفت .کنار آن صنوبر می نشست و ساعتها به آن خیره می شد ،به رنگها و برگهای مختلفی که پیدا می کرد ،به پوسته ضخیم و قهوه ای آن و به تصویر مواج درخت که بر سطح زلال نهر می افتاد ،بعد سر می چرخاند و کوه را که می دید دلش از هیبتش می لرزید ، به هیجان می آمد و چنان محو شکوه آن می شد که صدای مادرش را نمی شنید . محمد ...محمد جان ....کجایی؟ چرا جواب نمی دهی ؟ مادر می دانست که پسرش مثل همیشه کنار درخت صنوبر محو تماشای طبیعت است . « خدای نکرده اگر اتفاق بیفتد ...آن وقت من چه بکنم؟» و محمد هربار به جای اینکه پاسخی به مادر بدهد ، از کشف تزه ای که کرده بود سخنمی گفت و خشم مادر به مباهاتی شیرین مبدل می شد .یکبار عاب بزرگی را کشف کرده بود که بر فراز کوه پرواز می کرد ، اوج می گرفت و یکباره به شتاب و بی آنکه بال بزند بسوی زمین تن رها می کرد و فرود می آمد .محمد اگر در خانواده ای معمولی بدنیا آمده بود ، بی شک بخاطر نقاشی در دفتر حساب و کتاب پدرش تنبیه می شد . اما پدر دست نوازش بر سر او کشیده و با دادن یک دسته کاغذ و مداد خوب او را تشویق می کرد .در خانواده او هنر و بخصوص نقاشی از اهمیت ممتازی برخوردار بود . تابلوهای او آنقدر جذاب بودند که بیننده ای را به تحسین وا می داشت .پدر محمد هم در کشیدن منظره و نقاشی و چاپ سنگی استاد بود و بهمین علت استعداد محمد را به سرعت تشخیص داد و او را برای جدی گرفتن نقاشی ،تشویق و راهنمایی کرد . پدرش نقاشی های او را با دقت بررسی می کرد و هرجا که لازم بود ، نکته ای را به او می آموخت و راهنماییش می کرد .آموزشهای پدر متناسب با رشد محمد تنظیم می شد . پدر وقتی مطمئن شد که نقاشی جزئی از وجود پسرش شده و تا پایان عمر نمی توانددل از آن بکند ، نکاتی را به او گوشزد می کرد که تا پایان عمر آویزه گوش محمد شد : « محمد جان اگر می خواهی نقاش خوبی شوی ، باید مداوم کار کنی و تا می توانی طرح بزنی و نقاشی بکشی » عمویش صنیع الملک از نقاشان بنام عصر خود بود. کمال الملک در نوجوانی به تهران رفت و در سالهای اقامتش در تهران به سفارش ناصر الدین شاه چندین تابلو کشید. او چند سالی را در اروپا گذراند و نزد تعدادی از نقاشان اروپایی تحصیل کرد و در موزه های مختلف اروپا به مطالعه آثار نقاشان بزرگ اروپا پرداخت. کمال الملک در بازگشت به ایران مدرسه "صنایع مستظرفه" را تاسیس کرد و مدیریت آن را عهده دار شد. او در سال ۱۳۰۷ به حسین آباد نیشابور رفت و دوازده سال آخر عمر خود را در این روستا در انزوا گذراند و در سال ۱۳۱۹ خورشیدی، در سن ۹۵ سالگی درگذشت. مقبره کمال الملک در کنار آرامگاه شیخ فرید الدین عطار نیشابوری قرار دارد. از او آثار مشهوری مانند تالار آینه کاخ گلستان به جای مانده است. محمد غفاری (کمال الملک) از هنرمندان بنام عصر قاجار است که ظهور او در عرصه نگارگری با ابداعات و نوآوریهای او در سبک و روش، فصل تازه ای را در بخش هنرهای تجسمی ایران گشود. وی با کشیدن تابلو تالار آیینه از سوی ناصر الدین شاه به کمال الملک ملقب شد. آرامگاه کمال الملک در جوار آرامگاه عطار نیشابوری و در میان باغی در حومه شهر نیشابور واقع است و در سمت غرب آرامگاه خیام و به فاصله دو کیلومتری از آن واقع است. طراح این بنای یادبود هوشنگ سیحون است. این بنا در نقشه از دو مدول (پیمون) مربعی شکل تشکیل شده است و مستطیلی با تناسب 1 بر 2 را میسازند. اضلاع مربع در نما با یک قوس نیم دایره خود نمایی می کنند؛ حجم بنا از قوسهایی متقاطع که بر روی اقطار مربع زده شده اند پدید آمده که این فوسهای متقاطع، "تاقهای چهاربخش" را که در معماری سنتی ایران بسیار دیده شده اند را تداعی می کنند و احتمالا منبع الهام طراح نیز بوده است. طراح با بهرهگیری خلاقانه از قوس و با پیچشی که در ایده کلی آن ایجاد کرده، به نتیجهای ظاهرا متفاوت با هندسه ای پیچیده دست یافته است. این طرح مبتکرانه به مدد سازه پوستهای بتنی اجرا شده است. در بنای یادبود کمال الملک دو نوع قوس به شرح زیر دیده می شود. شش قوس نیم دایره نما که نسبت دهانه به ارتفاع آنها 1 به 2/1 است، چهار قوس متقاطع که بر روی اقطار دیده می شوند.... لازم به ذکر است که در پایین قوسهای اصلی نما از روبرو دو قوس کوتاهتر نیز وجود دارند که در واقع تلاقی قوسهای متقاطع هستند. شاید بتوان گفت حجم کلی بنا از پوستهای سه بعدی در فضا حاصل آمده است که در یک حرکت نرم دو نوع قوس یاد شده را به هم پیوند می دهند. این قوسها و پوشش آنها در بالا، اشکال هندسی مخروطی شکلی را بوجود آوردهاند که ابتکاری هندسی بوده، اوج خلاقیت معماری را در بهرهگیری از عناصر معماری سنتی ایران در ترکیبی جدید و موزون نشان میدهد. در این بنا نیز همانند آرامگاه خیام هندسه نقشی شایان توجه دارد و پیوند عمیق این بنا را با نظام معماری ایرانی برقرار کرده است. تزیینات استفاده شده برای آرامگاه کمال الملک کاشی معرق است که نقوش آنها بسیار هنرمندانه بر روی سطوح منحنی نما بکار گرفته شدهاند و به سمت خط تقارن قوسها این نقوش کوچک و کوچکتر میشوند. به گفته طراح، کاشی معرق، معماری کاشان یعنی محل زادگاه کمال الملک را یادآور می شود. فرم کلی بنا و تزیینات و همچنین رنگ کاشی ها، هارمونی بس عجیب با بنای مجاور یعنی آرامگاه عطار دارد، بطوریکه شاید بازدید کننده در بدو ورود به باغ و در نگاه اول آندو را دو جزء از یک بنا درک کند! سنگ مزار کمال الملک همچون سایر سنگهای مزاری که سیحون در آرامگاه ظهیرالدوله تهران طراحی کرده است، یکپارچه از سنگ گرانیت و با بافت خشن بوده، در قسمت بالای سنگ که مرتفع و زاویه دار تراشیده شده است، نقش برجستهای از کمال الملک توسط شاگرد ایشان مرحوم استاد ابوالحسن صدیقی حجاری گردیده است

معرفی گروه

sinasaghaei — Fri, 12 Jan 2007 08:18:32 GMT

سلام اینم یه گروه خوب پیشنهاد میکنم توش عضو شین خودم راه اندازی اش کردم

http://groups-beta.google.com/group/fun-gorop

منتظر فعالیتتون هستم

یا علی

اییییی

sinasaghaei — Wed, 27 Sep 2006 06:07:18 GMT

میون صفحه ی آبی لکه ی زردی رو دیدم

تویاون نگاه پاکش چه غم و دردی رو دیدم

با خودش اهسته میگفت ای خدای نازنینم

کاش میشد از اون نگاهش گل عاشقی بچینم

تموم هستیمو دادم تاکه اون یه روز بشه یارم

اخه هیشکی نمیدونه تو دلم نمونده جز اون

روزو شب دارم میگردم تا اونو بدست بیارم

اما غم تموم نمیشه دیگه طاقتی ندارم

چی بگم خدای خوبم عشق من برام یه خواب

ارزوی داشتن اون مثل راه رفتن رو اب

چی بگم خدای خوبم عشق من برام یه خواب

ارزوی داشتن اون مثل راه رفتن رو اب

تموم هستیمو دادم تاکه اون یه روز بشه یارم

اخه هیشکی نمیدونه تو دلم نمونده جز اون

روزو شب دارم میگردم تا اونو بدست بیارم

اما غم تموم نمیشه دیگه طاقتی ندارم

معرفی

sinasaghaei — Fri, 11 Aug 2006 16:24:21 GMT

سلام یه سایت خوب و پر محتوی دیدم گفتم شما ها هم ببینید بد نیست

مدرسه ها

sinasaghaei — Thu, 25 May 2006 08:10:58 GMT

سلام به همه

sharmande dege raftem to bahr dars va konkor omidvaram shoma ham movafagh bashid ta 40 roz dige bye.

sinasaghaei — Wed, 10 May 2006 06:17:57 GMT

دستانم را در همين لحظه كه در كنار تو هستم در دست بگيربراي آن احساسي كه اكنون به آن نيازدارم نميخواهم برايم ازستاره هاي روشن فردا بگويي....

نگاه كن ....!!!ماسه هاي دريا از زير پاهايمان ميلغزند نميخواهم اززيبايي افق كه در امتداد درياهاست برايم شعرها بخواني براي من از لذت ماسه ها بگو .....

در این بن بست

sinasaghaei — Thu, 27 Apr 2006 14:04:31 GMT

دهانت را می بويند

مبادا گفته باشی، دوستت می دارم!

دلت را می بويند

روزگار غريبــــــــی ست نازنين!

و عشق را

کنارِ تيرکِ راه بند

تازيانه می زنند!

عشق را در پستوی خانه نهان بايد کرد!

در اين بن بستِ کج و پيچ سرما

آتش را

به سوخت بار

سرود و شعر

فروزان می دارند!

به انديشيدن خطر مکن!

روزگار غريبـــــــی ست، نازنين!

آن که بر در می کوبد، شباهنگام

به کُشتن چراغ آمده است!

نــــور را در پستوی خانه نهان بايد کرد!

آنک قصابانند

بر گذرگاه ها ، مستقر

با کُنده و ساتوری خون آلود

روزگار غريبـــــــــی ست ، نازنين!

و تبسم را بر لبها جراحی می کنند

و ترانه را بر دهان!

شوق را در پستوی خانه نهان بايد کرد!

کبابِ قناری

بر آتش سوسن و ياس!

روزگار غريبی ست نازنين!

ابليس پيروز مست

سورِ عزايِ ما را بر سفره نشسته است!

خــــــــــدا را در پستوی خانه نهان بايد کرد!

بغض سکوت

sinasaghaei — Tue, 18 Apr 2006 13:31:40 GMT

وقتی رستم دشمن سهرابه

شب مهتابی ما بی تابه

وقتی شبدیز عزیز قصه

وقت بیداری ما می خوابه

وقتی شاعر از غزل افتاده

وقتی بی صدا صدا سر داده

وقتی که دل ستاره ریخته

وقتی عشق ما خراب آباده

وقتشه بغض سکوت و بشکنم

که خود خود خود گریه منم

sinasaghaei — Sun, 26 Mar 2006 22:01:56 GMT

دشت هایی چه فراخ

کوه هایی چه بلند

درگلستانه چه بوی علفی میآمد

من دراین آبادی پیچیزی میگشتم

پی خوابی شاید

پی نوری .ریگی. لبخندی

من چه سبزم امروز

وچه اندازه تنم هوشیار است

نکند اندوهی سررسد از پس کوه

زندگی خالی نیست

مهربانی هست. سیب هست. ایمان هست

آری

تا شقایق هست زندگی باید کرد

دردل من چیزی است.مثل یک بیشه نور. مثل خواب دم صبح

وچنان بیتابم که دلم می خواهد

بدوم تا ته دشت بروم تا سر کوه

دور ها آوایی ایست که مرا می خواند

(سهراب سپهری)